نان سیمیت استانبولی

یکی از نان‌های کنجدی خوشمزه و مقوی که کم‌کم جایش را درون سفره‌های غذای‌مان باز می‌کند، نان سیمیت (Simit) است. نان سیمیت شکلی حلقه‌ای و حالتی بافته‌شده‌ دارد که روی آن برشته و پر از کنجد است. این نان حلقه‌ای با ظاهر قشنگ و جالب‌اش می‌تواند خوردنی جذابی برای صبحانه و عصرانه‌های گرم تابستانی باشد؛ مخصوصا در کنار پنیر، گوجه و سبزی‌های معطر ترکیبی را می‌سازد که قطعا نمی‌شود به راحتی از کنار آن گذاشت.

سیمیت یک نان ترکیه‌ای است و اگر سری به استانبول یا شهرهای دیگر ترکیه زده باشید، حتما علاوه بر نان فروشی‌ها و دکه‌ها، دست ‌فروشانی را دیده‌اید که سینی‌های بزرگ نان سیمیت را روی سرشان این‌ور و آن‌ور می‌برند. این نان حلقه‌ای مقوی، پیشینه‌ی دور و درازی دارد و اسناد مختلف نشان می‌دهند که این نان از سال ۱۵۲۵ میلادی در استانبول پخته می‌شد و پس از آن، به یکی از خوراکی‌های اصلی در زمان امپراتوری عثمانی تبدیل شد. در دوران جدید این نان به کشورهای دیگر هم راه پیدا کرد و به یک نان محبوب بین‌المللی تبدیل شد.

ترکیبات و مواد تشکیل‌دهنده‌ی سیمیت

همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم، سیمیت یک نان حلقه‌ای با روکشی ترد و پوشیده از کنجد است و داخل آن، خمیر نرم و خوشمزه‌ای دارد. شیره‌ی انگور استفاده شده در پخت هم شیرینی مطبوعی به این نان اضافه می‌کند. خمیر این نان را از آرد، نمک، مخمر و آب درست می‌کنند و سپس نوارهایی از این خمیر می‌سازند و این نوارها را در هم می‌بافند و در نهایت دو سر خمیر را به هم وصل می‌کنند. بعد از این کار خمیر را به شیره‌ی انگور آغشته می‌کنند و بلافاصله رویش کنجد می‌پاشند تا کنجدها به خوبی روی خمیر بچسبند. نان سیمیت را می‌توانید سرخ کنید یا درون فر بپزید. البته پختن آن در فر قطعا بهتر است؛ چرا که چربی به آن اضافه نمی‌شود و کالری نان را بی‌جهت بالا نمی‌برد. نانواهای مختلف بنا بر سلیقه، کنجد سیاه یا تخمه‌ی آفتابگردان هم روی این نان‌ها می‌پاشند یا به جای شیره‌ی انگور از شیره‌ی میوه‌های دیگری مثل توت، خرما، سیب یا آلو استفاده می‌کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *